کاری از Matt Monro

An angry silence lay where love had been
And in your eyes a look I'd never seen
If I had found the words you might have stayed
But as I turned to speak, the music played

As lovers danced their way around the floor
I sat and watched you walk towards the door
I heard a friend of yours suggest you stayed
And as you took his hand, the music played

Across the darkened room the fatal signs I saw
You'd been something more than friends before
While I was hurting you by clinging to my pride

He had been waiting and I drove him to your side

I couldn't say the things I should have said
Refused to let my heart control my head
But I was made to see the price I paid
And as he held you close, the music played

And as I lost your love, the music played

کاری از B.B.King

The thrill is gone
The thrill is gone away
The thrill is gone baby
The thrill is gone away
You know you done me wrong baby
And you'll be sorry someday

The thrill is gone
It's gone away from me
The thrill is gone baby
The thrill is gone away from me
Although I'll still live on
But so lonely I'll be

The thrill is gone
It's gone away for good
Oh, the thrill is gone baby
Baby its gone away for good
Someday I know I'll be over it all baby
Just like I know a man should

You know I'm free, free now baby
I'm free from your spell
I'm free, free now
I'm free from your spell
And now that it's over
All I can do is wish you well

از آهنگ هایی که تا حالا تو وبلاگ م گذاشتم می شود حدس زد که زیاد ترانه های فارسی گوش نمی دهم. با موسیقی سنتی هم میانه یی ندارم: البته با کلام ش. دوست هام خیلی سعی کرده ند که میان مان آشتی یا مفاهمه یی برقرار کنند و آلبوم های مختلفی به م معرفی کرده ند که هیچ کدام شان افاقه نکرده. محسن خان نامجو هم سعی کرد که چندان موفق نبود! با این همه موسیقی بی کلام سنتی را دوست دارم، باز هم نه همه شان را.

موسیقی با کلام سنتی بر پایه ی اشعار کلاسیک شکل گرفته ند که با ریتم زندگی م جور در نمی آیند. مخصوصاْ چه چه زدن (این یک سلیقه ی شخصی است).

فرهاد از معدود خواننده های ایرانی ست که کارش را می پسندم: باید اعتراف کنم که بیش تر از پسندیدن است و حتی بیش تر از علاقه که با کارهاش زندگی می کنم. قدرت فرهاد در جان بخشی به کلمات و تصاویر به حدی ست که مو به تن م سیخ می شود وقتی که می خواند بوی گل (نفس عمیقی می کشد و بعد می گوید) محمدی که خشک شده لای کتاب... اوج و فرودهاش مکث ها و پوزخند زدن ش، هر کدام شگردهایی هستند اضافه بر توانایی او در پیاده کردن کلمات در قالب موسیقی.

آهنگی که گذاشتم تو وبلاگ م، همیشه زمزمه ش می کنم و برای من به ترین کار فرهاد است. فکر نکنم لازم باشد متن ش را بگذارم.

آهنگ brother in arms کاری از گروه dire straits

These mist covered mountains
Are a home now for me
But my home is the lowlands
And always will be
Some day youll return to
Your valleys and your farms
And youll no longer burn
To be brothers in arms

Through these fields of destruction
Baptisms of fire
Ive watched all your suffering
As the battles raged higher
And though they did hurt me so bad
In the fear and alarm
You did not desert me
My brothers in arms

Theres so many different worlds
So many differents suns
And we have just one world
But we live in different ones

Now the suns gone to hell
And the moons riding high
Let me bid you farewell
Every man has to die
But its written in the starlight
And every line on your palm
Were fools to make war
On our brothers in arms

این آهنگ از Shel Silverstein را برای تشکر از  آدمک باران تو وبلاگ م گذاشتم به خاطر لطفی که به من کرد و تو وبلاگ ش درباره ی نگارگری مطالب آموزنده یی گذاشت که در ارتباط با نوشته م بود و خیلی چیزها ازش یاد گرفتم. تا جایی که یادم است شل را خیلی دوست دارد.

شل را در ایران خیلی ها (از قشر اهل مطالعه) می شناسند ولی شاید صداش را کم تر شنیده باشند. گرانت و لی دو ژنرال بزرگ جنگ های داخلی بودند و رنگ آبی و خاکستری هم رنگ لباس های ارتش جنوبی ها و شمالی ها بود.

One brother wore blue
One brother wore gray
One brother went
One brother stayed
One brother's here
One brother's there
Oh, where shall I fight
Oh, what shall I wear

I'm gonna wear my tight blue pants
And my gray sport jacket
And stay at home with the girls
Now, now, now
I don't want to get to Gettysburg
No, no, no, no
I got a protest sign
And a bottle of wine
And my baby and I are gonna
Go, go, go, go
Now, Grant and Lee
Don't mean nothin' to me
And fightin's nothin' but a bore
I'll wear my tight blue pants
And my gray sport jacket
And to hell with the Civil War